ماجرای ببری که در هامبورگ جان داد/ ثریا در غربت
اما این یک داستان عاشقانه نیست. یک ماده ببر هیرکانی Panthera tigris virgata
به مدت پنج سال در باغ وحش هامبورگ وجود داشت و به احتمال بسیار زیاد
آخرین بازمانده این زیرگونه باشکوه ببر در باغ وحش بود که عکس هایی از آن
به صورت زنده گرفته شده است. هرچند «اوگنف» جانور شناس شهیر روس در سال
1935 عکس هایی از یک ببر هیرکانی در باغ وحش مسکو گرفته بود که در کتاب
پستانداران شوروی و کشورهای مجاور موجود است.
در طول تاریخ امپراتوری روم که شاهزاده نشین های کوچک و بزرگ آلمانی نژاد و شمال ایتالیا را پوشش می داد، نگهداری جانوران وحشی در دربارها مرسوم بود و بسیاری از گونه های خارجی چون شیر و پلنگ از کشورهای دیگر به امرای امپراتوری مقدس روم اهدا می شد. برای نمونه «فردریک چهارم» در دوران جنگ های صلیبی مجموعه بزرگی از شیر و پلنگ و پرندگان شکاری در بارگاه خود نگاه داری می کرد.
با شروع قرن نوزدهم و پس از انتقال مجموعه جانوران برج لندن به «ریجنت پارک» (پارک نایب السلطنه) به دستور «دوک ولینگتون» و پایه گذاری انجمن جانور شناسی بریتانیا به تدریج در دیگر کشورهای اروپایی ایجاد باغ وحش هایی برای آشنایی عموم مردم با حیات وحش، جایگزین مجموعه های دور از دسترس درباری شد.
در کنار دیدگاه های علمی و پژوهشی، نوعی چشم و هم چشمی و تفاخر در گردآوری گونه های بیگانه از کشورهای دوردست در میان دولت های اروپایی رونق گرفت. در بیشتر هیات های دیپلماتیک اعزامی به ایران در کنار سیاست مداران و نظامیان، طبیعت شناسان و طراحان حرفه ای نیز حضور پررنگی داشتند که به عنوان حاصل نمونه کارهای آنها می توان به جمع آوری نمونه و رده بندی گونه های جانوری و گیاهی به وسیله نخستین گروه سیاسی اعزامی دولت نوپای ایتالیا در سال 1860 و کتاب «سه سال در شرق ایران» نوشته «بلنفورد» (به هنگام مرز بندی بین بلوچستان ایران و کلات و در واقع جدا سازی بخش بزرگی از بلوچستان برای حفظ امنیت هند) در دهه 1870 میلادی اشاره کرد
در طول تاریخ امپراتوری روم که شاهزاده نشین های کوچک و بزرگ آلمانی نژاد و شمال ایتالیا را پوشش می داد، نگهداری جانوران وحشی در دربارها مرسوم بود و بسیاری از گونه های خارجی چون شیر و پلنگ از کشورهای دیگر به امرای امپراتوری مقدس روم اهدا می شد. برای نمونه «فردریک چهارم» در دوران جنگ های صلیبی مجموعه بزرگی از شیر و پلنگ و پرندگان شکاری در بارگاه خود نگاه داری می کرد.
با شروع قرن نوزدهم و پس از انتقال مجموعه جانوران برج لندن به «ریجنت پارک» (پارک نایب السلطنه) به دستور «دوک ولینگتون» و پایه گذاری انجمن جانور شناسی بریتانیا به تدریج در دیگر کشورهای اروپایی ایجاد باغ وحش هایی برای آشنایی عموم مردم با حیات وحش، جایگزین مجموعه های دور از دسترس درباری شد.
در کنار دیدگاه های علمی و پژوهشی، نوعی چشم و هم چشمی و تفاخر در گردآوری گونه های بیگانه از کشورهای دوردست در میان دولت های اروپایی رونق گرفت. در بیشتر هیات های دیپلماتیک اعزامی به ایران در کنار سیاست مداران و نظامیان، طبیعت شناسان و طراحان حرفه ای نیز حضور پررنگی داشتند که به عنوان حاصل نمونه کارهای آنها می توان به جمع آوری نمونه و رده بندی گونه های جانوری و گیاهی به وسیله نخستین گروه سیاسی اعزامی دولت نوپای ایتالیا در سال 1860 و کتاب «سه سال در شرق ایران» نوشته «بلنفورد» (به هنگام مرز بندی بین بلوچستان ایران و کلات و در واقع جدا سازی بخش بزرگی از بلوچستان برای حفظ امنیت هند) در دهه 1870 میلادی اشاره کرد
نویسنده: امید عزت پور
تاریخ: ۱۳۹۱/۰۳/۰۶ / 10:20