ماجرای دم جنبانک با آینه پژو



برای مشاهده فیلم روی تصویر کلیک کنید

چارلز داروين بود كه واكنش حيوانات را به تصوير خودشان در آينه ثبت كرد. در نوشته‌هاي داروين مطلبي وجود دارد كه واكنش اورانگوتان‌ها را به آينه توصيف كرده، اما داروين از اين واكنش‌ها كه شامل شكلك‌هايي هم بود، نتيجه واضحي نگرفت و آن‌ها را به دو دسته ابتدايي واكنش به يك حيوان ديگر و يا فقط اشتياق به يك اسباب‌بازي جديد طبقه بندي كرد.
در سال 1970/1349، گوردون گالاپ بر اساس يادداشت‌هاي داروين، آزمايشي براي بررسي ميزان خودآگاهي حيوانات طراحي كرد كه به تست آينه مشهور است. اين تست مشخص مي‌كند كه آيا يك حيوان خودش را در آينه مي‌شناسد يا نه. براي مثال انسان‌ها تا حدود 18 ماهگي در تست آينه رد مي‌شوند، به اين معنا كه خودشان را نمي‌شناسند و اين زماني كه است كه در اصطلاح روانشناسي به آن مرحله آينه گفته مي‌شود. تمام ميمون‌هاي بزرگ شامل شامپانزه بابون و اورانگوتان خودشان را در آينه مي‌شناسند اما در مورد گوريل ترديدي‌هايي وجود دارد. دلفين‌هاي نوك‌بطري، نهنگ‌هاي قاتل، فيل‌ها و زاغ‌ها حيوانات ديگري هستند كه مي‌توانند خودشان را در آينه تشخيص دهند. در مقابل، واكنش ديگر حيوانات در مقابل آينه مجموعه‌اي از رفتارهاي تهديدآميز، احساس تهديد، انحصارطلبانه و يا دوستانه است.